മരവിച്ച മനസ്സുമായി ആൻ ഫ്രാങ്കിന്റെ വീട്ടിൽ – യാത്രാനുഭവം – റജി നന്തികാട്ട് 

നെതർലണ്ടിൽ  ഞാൻ താമസിച്ച ഹാർലം സിറ്റിയിൽ നിന്നും ഭീമാകാരമായ ഒരു രണ്ടുനില തീവണ്ടിയിൽ രാവിലെ 9 മണിയോടെ ആംസ്റ്റർഡാം സെൻട്രൽ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി.     ആംസ്റ്റർഡാം സെൻട്രൽ  സ്റ്റേഷൻ പ്രവർത്തിക്കുന്ന കെട്ടിടം ഒരു വാസ്തുവിദ്യാ വിസ്മയം ആണ്. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ പിയറി ക്യൂപ്പേഴ്‌സും എ.എൽ. വാൻ ജെൻഡും ചേർന്ന് രൂപകൽപ്പന ചെയ്‌ത ഈ സ്റ്റേഷൻ ഒരു ട്രാൻസിറ്റ് പോയിന്റ് മാത്രമല്ല; നഗരത്തിന്റെ സമ്പന്നമായ ചരിത്രത്തിനും അതിന്റെ ചലനാത്മക പരിണാമത്തിനും ഒരു  സാക്ഷി കൂടിയാണ്. സ്റ്റേഷൻ പ്രവർത്തിക്കുന്ന കെട്ടിടത്തിന്റെ മനോഹാരിത ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് വെളിയിലേക്ക് നടന്നു.

സ്റ്റേഷന്   പുറത്ത്, സമീപത്തെ പൂക്കടകളിൽ നിന്നുള്ള  സുഗന്ധം പരന്നു, വിനോദസഞ്ചാരികളെയും നാട്ടുകാരെയും ഒരുപോലെ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു. ഇന്ന് എന്റെ ആദ്യ പരിപാടി ആൻ ഫ്രാങ്ക് ഹൗസ് സന്ദർശനം ആണ്. കനലുകൾ കണ്ട നടന്നു  പോകുവാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഏകദേശം 20 മിനിറ്റ് നടക്കണം. 

നഗരം മുഴുവൻ കനാലുകൾ കാണാം. പ്രിൻസെൻഗ്രാച്ച് 263-ൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ആൻ ഫ്രാങ്ക് ഹൗസിലേക്കുള്ള നടത്തം, നിരവധി കനാലുകൾക്ക് അരികിലൂടെയുള്ള മനോഹരമായ ഒരു യാത്രയാണ്.  . ഉരുളൻ കല്ലുകൾ പാകിയ തെരുവുകൾ, 17-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വീടുകൾ, ഐക്കണിക് ഡ്രോബ്രിഡ്ജുകൾ എന്നിവ പണ്ടെങ്ങോ   പോസ്റ്റ്കാർഡിൽ കണ്ട ചിത്രം നേരെ കൺമുൻപിൽ കാണുന്നത് പോലെ  തോന്നി.  

ആംസ്റ്റർഡാമിൽ കനാലുകൾ കഴിഞ്ഞാൽ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുന്ന ഒന്നാണ് സൈക്കിളുകൾ എവിടെ നോക്കിയാലും  സൈക്കിളുകൾ. ആളുകളേക്കാൾ കൂടുതൽ സൈക്കിളുകൾ ഉണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി!. സർക്കാരും സൈക്കിൾ യാത്രക്കാരെ വളരെയധികം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നുണ്ടു. വായു മലിനീകരണം വളരെയധികം കുറവുള്ള സിറ്റിയായി നിലനിൽക്കുവാൻ ഹരിത ഗതാഗതത്തോടുള്ള നഗരത്തിന്റെ പ്രതിബദ്ധത ഒരു കാരണമാണ്.   

 യാത്രാമധ്യേ, ആംസ്റ്റർഡാമിനോട്  ഏറ്റവും ആകർഷകമായ സമീപപ്രദേശങ്ങളിളിലൊന്നായ ജോർദാനിലൂടെയും  നടന്നു. ഒരിക്കൽ തൊഴിലാളിവർഗ മേഖലയായിരുന്ന ജോർദാൻ ഇന്ന് എല്ലാ കോണുകളിലും ബോട്ടിക് ഗാലറികൾ, ഇൻഡി ഷോപ്പുകൾ, സുഖപ്രദമായ കഫേകൾ എന്നിവയുള്ള ഒരു കലാകേന്ദ്രമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഒരു കഫേയിൽ കയറി , ഞാൻ ഒരു അമേരിക്കാനോ കോഫിയും    ഡച്ച് ആപ്പിൾ പൈയുടെ ഒരു കഷ്ണവും വാങ്ങി കഴിച്ചു, ബാക്കിയുള്ള നടത്തത്തിന് അല്പം 

വേഗത കൂട്ടാൻ കാരണമായി.കനാലുകളിൽ നിറയെ സഞ്ചാരികളുമായി ബോട്ടുകൾ തലങ്ങനേയും വിലങ്ങനെയും സഞ്ചരിക്കുന്നു. വളരെ വൃത്തിയോടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കനാലുകൾ ഇന്ന് സർക്കാരിന് നല്ലൊരു വരുമാന സ്രോതസ്സായി മാറിയിയിരിക്കുന്നു.

ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് എത്തുന്തോറും എന്റെ ഹൃദയം ഭാരപ്പെട്ടു. നാസികളിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്റെ ഡയറി എഴുതിയ ജൂത പെൺകുട്ടിക്ക് സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ആൻ ഫ്രാങ്ക് ഹൗസ് എന്ന മ്യൂസിയം രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ ക്രൂരതകളുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി നിലകൊള്ളുന്നു.

ആൻ ഫ്രാങ്ക് ഹൗസ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കനാലായ പ്രിൻസെൻഗ്രാച്ചിന്റെ ഓരത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, ആകർഷകവും മനോഹരവുമായ ചുറ്റുപാടുകൾ  ഏതൊരു  സഞ്ചാരിയുടേയും മനം കുളിർപ്പിക്കും . ആൻ ഫ്രാങ്ക് ഹൗസ്, സാധാരണമായാ ഒരു   ഇഷ്ടിക കെട്ടിടം, ഇന്ന് മ്യൂസിയം നടത്തിപ്പുകാർ കുറെ വിപുലീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. രാവിലെ തന്നെ വീടിനോട് ചേർന്നുള്ള മുറ്റം നിറയെ ആൾക്കാർ കൂടുതലും സഞ്ചാരികളാണ്. ഞാനും ഒരു വലിയ ക്യുവിൽ ചേർന്ന് നിന്നു. മ്യൂസിയം ജോലിക്കാരിൽ ഒരാൾ വന്നു ഞങ്ങൾക്ക് പല ഭാഷകളിൽ മ്യൂസിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ അടങ്ങിയ ലഘു പുസ്തകം വിതരണം ചെയ്തു. 

 മ്യൂസിയത്തിനകത്ത് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ,  ദുഃഖത്തിന്റെ ഒരു നേരിയ ആവരണത്താൽ മൂടപ്പെട്ടതും  ശാന്തവുമായ അന്തരീക്ഷം കൂടുതൽ മൂകതക്ക്‌ കാരണമായി. രണ്ട് വർഷത്തിലേറെ  ആൻ ഫ്രാങ്കും കുടുംബവും താമസിച്ചിരുന്ന മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്ഥലമായ സീക്രട്ട് അനെക്‌സിന്റെ അന്തരീക്ഷം പുനഃസൃഷ്ടിക്കുന്നതിന് എക്‌സിബിറ്റുകൾ സൂക്ഷ്മമായി ക്യൂറേറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. മറച്ചു വച്ചിരുന്ന ബുക്ക്‌കെയ്‌സിലൂടെ ചുവടുവെക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഹൃദയം ഒരു മാത്ര നിലച്ചു പോയതു പോലെ. 

ഞാൻ ആദ്യം കയറിയ മുറി ആനിയുടെ കിടപ്പുമുറിയാണ്. ചുവരുകൾ ചിത്രങ്ങളും പോസ്റ്റ്കാർഡുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു, ആനിന്റെ ഊർജ്ജസ്വലമായ വ്യക്തിത്വവും ഒരു എഴുത്തുകാരിയാകാനുള്ള അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളും പ്രകടമാക്കി. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിന് വായനക്കാരിൽ അവളുടെ ശബ്ദം പ്രതിധ്വനിച്ച ഉപകരണമായ അവളുടെ ഡയറി കണ്ടത് ഹൃദയ ഭേദകമായ അനുഭവമായിരുന്നു. സംരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന പുരാവസ്തുക്കളുടെയും സ്വകാര്യ വസ്തുക്കളുടെയും ആധികാരികത ഓരോ സന്ദർശകനും ആനിന്റെ ജീവിതവും തമ്മിൽ അടുത്ത ബന്ധം സൃഷിടിക്കുവാൻ പര്യാപ്തമാണ്. 

 സീക്രട്ട് അനെക്‌സിന്റെ ഇടുങ്ങിയ ഇടനാഴികളിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോൾ, ആനിയും അവളുടെ കുടുംബവും താമസിച്ചിരുന്ന പരിമിതവും അടിച്ചമർത്തുന്നതുമായ സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നെ കൂടുതൽ ശോകമൂകനാക്കി . മങ്ങിയ വെളിച്ചമുള്ള മുറികൾ, മറ്റ് സന്ദർശകരുടെ നിശബ്ദമായ മന്ത്രിപ്പുകൾ, ഫ്ലോർബോർഡുകളുടെ കാൽക്കീഴിൽ അലറുന്ന ശബ്ദം എന്നിവയെല്ലാം ഈ ഭിത്തികൾക്കുള്ളിൽ വികസിച്ച ചരിത്രത്തിന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചു.

 മ്യൂസിയത്തിന്റെ പര്യടനത്തിന്റെ അവസാനം  എത്തിയപ്പോൾ അഗാധമായ ഒരു സങ്കടം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു. 1944 ഓഗസ്റ്റിൽ ആനിയെയും മറ്റുള്ളവരെയും നാസികൾ കണ്ടെത്തിയ സ്ഥലത്ത്  ഒരു നിമിഷം ഞാൻ കണ്ണടച്ചു നിന്നു. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി. ഒരിക്കൽ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്ന ജീവിതങ്ങളുടെ മാത്രം അവശിഷ്ടങ്ങളായി വർത്തിക്കുന്ന ഫ്രെയിം ചെയ്ത ഫോട്ടോഗ്രാഫുകളുള്ള   തരിശായതുമായ മുറി വിദ്വേഷത്തിന്റെയും അസഹിഷ്ണുതയുടെയും മനുഷ്യന്റെ വിലയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മപ്പെടുത്തൽ. 

 മ്യൂസിയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കുമ്പോൾ, കഴിഞ്ഞ ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ നൽകിയ അനുഭവത്തിന്റെ വൈകാരിക ഭാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തു വരാൻ  അല്പം  വിശ്രമം കിട്ടുവാൻ എന്റെ മനസ്സ് വെമ്പി.   ആൻ ഫ്രാങ്ക് ഹൗസിന്റെ   മുറ്റത്ത് ഞാൻ ആശ്വാസം കണ്ടെത്തി. എൻ്റെ മുൻപിൽ ആനിന്റെ ഡയറിയിൽ വളരെ വ്യക്തമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന   ചെസ്റ്റ്നട്ട് മരം, പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളെ നേരിടാനുള്ള കരുത്തും പ്രതീക്ഷയും പ്രതീകമായി ഉയർന്നു നിന്നു.

ആൻ ഫ്രാങ്ക് ഹൗസ് ഒരു മ്യൂസിയം മാത്രമല്ല, കഥപറച്ചിലിന്റെ ശക്തിയുടെയും ചരിത്രം സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യത്തിന്റെയും തെളിവാണ്. ഭൂതകാലത്തിന്റെ ഭീകരതയുടെയും മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കും സമത്വത്തിനും വേണ്ടി നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പോരാട്ടത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി ഇത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മ്യൂസിയം വിട്ടുപോകുമ്പോൾ, ആൻ ഫ്രാങ്കിന്റെ കഥയിൽ നിന്ന് പഠിച്ച പാഠങ്ങൾ ഒരിക്കലും മറക്കില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കാനുള്ള ഒരു പുതിയ ദൃഢനിശ്ചയം എന്നിൽ വളർന്ന് കഴിഞ്ഞിരുന്നു